|
|
توضيحات طراح پوستر «سينماحقيقت» درباره رابطه سنگها با سينما و حقيقت
خبر
- ۲۴ مهر ۱۳۸۷ - منبع : سینمافردا
|
طراح پوستر جشنواره «سينماحقيقت» گفت: در كارهايم به دنبال ارائه پيام مستقيم نيستم وگرنه به جاي اين پوستر، ميتوانستم تصوير دوربين فيلمبرداري و حلقه نگاتيو بگذارم.
به گزاش  سيامك فيليزاده طراح پوستر دومين جشنواره سينما حقيقت اظهار داشت: به نظرم پوستر جشنواره «سينما حقيقت» پوستر سادهاي است كه پيرو كارهاي قبلي من، به دنبال انتقال مستقيم مفاهيم نيست و به صورت غيرمستقيم آنها را بيان ميكند.
فيليزاده كه 5 سال پوستر جشنواره فيلم فجر را طراحي كرده است، گفت: در طراحي اين پوستر، هر فيلم مستند را يك سنگ در نظر گرفتهام كه سنگها در كنار يكديگر نمادي از جشنواره «سينما حقيقت» هستند و چيدماني در آنها اتفاق نيافتاده و دقيقا از جايي كه اين سنگها عرضه ميشد، با چيدماني غيرمنظم عكاسي كردم.
وي افزود: هر فيلم مستندي كه ساخته ميشود، چون به واقعيت تعلق دارد، در اين پوستر يك سنگ محسوب ميشود اما چون از ذهن مستندساز عبور ميكند، تراش ميخورد، در اين پوستر نيز به جاي اين كه سنگهاي طبيعي نشان داده شود، سنگهاي تراش خورده كه ناشي از واقعيت هستند به تصوير كشيده شده است.
فيلي زاده با بيان اين مطلب كه هيچ وقت در پي تكرار المانهاي گذشته در طراحي پوسترهاي سينمايي نبوده است، گفت: در كارهاي قبليام نيز هرگز به سمت المانهايي مثل دوربين فيلمبرداري يا حلقه فيلم نرفتم، هر چند بهراحتي اين كار امكانپذير بود و مخاطب هم آن را درك ميكرد. پوسترهاي من هميشه به صورت غيرمستقيم عمل ميكنند و سراغ المانهاي آشكار نميرود.
وي ادامه داد: پوستر جشنوارههاي فيلم و مستند به دليل عدم فضايي تبليغاتي و نداشتن عموميت مخاطب، نيازمند تامل و مكث مخاطب است. مخاطبي كه سوار ماشين است الزاما نبايد درك كاملي از اين پوسترها داشته باشد اما چون اين پوسترها در محافل جشنوارهاي نصب ميشوند، در لحظه نخست باعث مكث مخاطب ميشوند.
وي ادامه داد: مهم همان لحظه اولي است كه مخاطب نسبت به آن مكث ميكند هرچند ممكن است زبان آن برايش گنگ باشد ولي او را به فكر وادار ميكند تا برداشت خودش را داشته باشد و به نظر من اين پوسترها اساسا در ذهن ماندگارتر هستند.
فيلي زاده گفت: در مرحله اول جلب نظر كاركرد بسيار مهمي در اين پوسترها دارد و سپس انتقال پيام. متاسفانه چون اين پوسترها اغلب شكل انجام وظيفه براي تزئين جشنواره را به خود ميگيرند، به اين توجه نميشود كه بايد مفاهيم عميقتري را به مخاطب منتقل كنند. حال اين كه چقدر اين پوستر خوب يا بد بوده است را نميدانم اما فكر ميكنم مخاطب خود را به فكر وادار خواهد كرد.
وي در انتهاي سخنانش درباره پيشنهاد طراحي پوستر جشنواره فيلم فجر امسال گفت: امسال پيشنهاد طراحي پوستر جشنواره فيلم فجر را داشتم اما چون زمان كافي براي انجام آن نداشتم و با توجه به استمرار اين طراحيها، ايده جذاب و خاصي هم در اين مورد نداشتم، آن را نپذيرفتم.
: براي به اشتراک گذاشتن اين مطلب با دوستان خود از لينک روبرو استفاده کنيد
|
۱
|
۲۵ مهر ۱۳۸۷
مهرپویا
سلام. وقتی مطلب را در رابطه با پوستر خواندم چیزکی درباره اش نوشتم:
حداقل ِ (عرض کردم حداقل) انتظار از یک خبرنگار که وقتش را گذاشته و رفته جشنواره فیلم - که تازه نه بازیگر معروف دارد و نه شهرت جشنواره ای مثل فجر، این است که توی زندگی اش چهارتا پوستر جشنواره فیلم (مستند و غیرمستند) دیده باشد و عقلش برسد که می شود (یعنی شده) که جشنواره ی سینمایی وجود داشته باشد و هم رویش «نگاتیوی و فیلمی» نباشد و هم «خیلی چیزهای دیگر که برای مخاطب نشانی از یک جشنواره سینمایی بدهد!»
به طور خاص بچه های مستندساز یک کمی جشنواره های خارجی می روند و یک کمی هم آن جشنواره ها پوستر دارند که اتفاقن نه رویشان نگاتیو و فیلم است و نه خیلی چیزهای دیگر که برای مخاطب نشانی از یک جشنواره سینمایی بدهد! پس شاید عقل آنها رسیده است که چه پوستری برای جشنواره شان انتخاب کنند.
شاید به این دلیل که جشنواره، جشنواره فیلم مستند است و در فیلم مستند - به ویژه اگر واژه سینما حقیقت را هم به دوش بکشد که یک کمی زیاد (!) آدم را یاد ژیگاورتف خدا بیامرز می اندازد - گاهی (که اندازه اش خیلی است) سعی می کنند دوربین را با چشم مخاطب یکی کنند. آن وقت تعاریف یک کمی عوض می شود. شاید هم آن زیورآلات نشانه دردانه هایی است که با شکل ها و رنگ های متفاوت (و همه ارزشمند) کنار هم قرار گرفته اند.
باور دارم که به جز تعداد خیلی خیلی کمی، هیچ کس سر جای خودش نیست. به شدت ملت جوگیری هستیم و فکر می کنیم نیت و خواست قلبی برای کاری که انجام می دهیم کافی است. در این مورد خاص، حتا دیدن عکس های مجله فیلم برای ننوشتن چنین جملاتی کفایت می کرد
http://makanmehr.blogfa.com/post-121.aspx |
|
